SYTUACJE NIETYPOWE

Opublikowano 1 grudnia 2019 w kategoriach Artykuły - felietony .

SYTUACJE NIETYPOWE

 

Ręka N, kółko, wysokie stawki. Otrzymujesz rękę-marzenie:

2

AKDW

AKDW

AKDW

Jedyne twoje zmartwienie, to jak znajdziesz najdłuższy kolor partnera, by zagrać maksymalnie dobrego szlemika. A może partner ma asa pik? Wtedy twoje kłopoty licytacyjne po Blackwoodzie definitywnie się skończą. Masz na szczęście w arsenale otwarcie Acolowskie 2 trefl, więc nie będziesz musiał później brutalnie forsować partnera nieekonomicznymi skokami. Twoje rozmyślania przerwał RHO, który otworzył licytację. Otworzył odzywką, która wybiła ci z głowy grę własną. Tym otwarciem było 7 ppp!!!?.

Przyjrzałeś się dokładnie posiadanej dwójeczce pikowej i po stwierdzeniu, że ją rzeczywiście posiadasz, doszedłeś do słusznego skądinąd wniosku, że otwierający licytację nie ma 13-tu pików i zaaplikowałeś kontrę. Wyszedłeś pierwszym z góry asem kierowym i pokazał się stół:

 

5432

5432

65432

 

RGR przebija, gra asa pik, partner nie dodaje do koloru. Dochodzi do dwukartowej końcówki. Którego asa trzymasz i dlaczego?

Testowałem tym rozdaniem szeroko rozumianą czołówkę polskiego brydża przed wielu laty, przez dłuższy czas. Zadawano mi pytania uzupełniające:

– a jakim wistem gramy z partnerem? Odpowiadałem, że jak to w kółko, gramy bez żadnych ustaleń wistowych…

– to partner powinien najpierw wyrzucić dwa kolory pod rząd (logiczna idea!) i jak zacznie wyrzucać trzeci, to ja sobie wyliczę, jaką ostatnią kartę ma rozgrywający…

– niestety partner zrzuca losowo – odbierałem kolejne nadzieje testowanym

– to w takim razie nie ma żadnej logicznej przesłanki, by trafnie zrzucić się w dwukartowej końcówce

– jest – bezlitośnie odpowiadałem

W tamtych latach uruchomiliśmy lokalne turnieje w moim mieście. W sali, gdzie graliśmy turniej, obok montowano jedno lub dwa kółka starszych „dziadków” – jak to się określało starszych panów. Za nic nie dawali się namówić na zagranie w naszym turnieju, nawet po zwolnieniu z wpisowego. W pewnej chwili myśl złota naszła mi do głowy – przetestuję „dziadków” z tematu – którego asa zostawiamy? Nie zdążyłem dokończyć opowiadania warunków, nie zdążyłem otrzymać żadnego pytania dodatkowego, a już jeden starszy pan wykrzyczał mi do ucha – trzymam asa trefl, bo przeciwnikowi trefl wplątał się do pików!

– A ja od razu wychodzę w asa trefl – przebił pierwszego odpowiadającego drugi starszy pan.

Abstrahując od doświadczenia posiadanego przez starszych panów (dla nich wydarzenie wplątania czarnego do innego czarnego, lub czerwonego do czerwonego, było chlebem powszednim w ich zabawie), należy zastanowić się, czy nie nastąpił tu przypadek nieumiejętnego korzystania z posiadanej wiedzy przez przedstawicieli szerokiej czołówki polskiej tamtych lat?

Wiele lat temu przeczytałem coś a propos. Rzecz dotyczyła testu, jaki instytut socjologii Uniwersytetu Harvard przeprowadził na początek z własnymi studentami. Wybrano mianowicie 100 studentów z najwyższym IQ i drugą setkę z przeciwnego końca. Każdy uczestnik eksperymentu otrzymał po 100 jednodolarowych akcji, którymi miał grać na studenckiej giełdzie przez jeden miesiąc. Po miesiącu wszystkie(!!!) akcje tych „mądrzejszych” znalazły się w rękach tych „głupszych”.

Eksperyment kontynuowano następnie na kadrze oficerskiej pod nieco innym kątem. Badano mianowicie relacje pomiędzy stopniem wojskowym, a posiadanym IQ. I co wyszło? Tak! Wyszło, że im wyższy stopień oficerski, tym niższe IQ.

Ostatnio pracujący w pocie czoła uczeni zauważyli, że przynależący do ekskluzywnego towarzystwa MENSA ludzie z wysokim IQ są nieproporcjonalnie do tego współczynnika nieporadni w życiu (członkiem MENSY jest min. były prezydent USA GWB junior, co zdziwiło mnie nieco). I sformowali nową miarę zdolności człowieka – RQ, czyli Rational Quotient. Chodzi tu o ekonomiczne korzystanie z posiadanej wiedzy – krótko mówiąc, by wszelkie problemy rozwiązywać najmniejszym wysiłkiem, w najkrótszym czasie, na miarę posiadanych umiejętności. Niby nic wielce odkrywczego – w szachy nie jest regułą, że wygrywa ta strona, która ma więcej bierek na szachownicy, ale ta, która więcej ich potrafi użyć w decydującej kombinacji. Brydż także jest znakomitym poletkiem doświadczalnym dla tej problematyki.

Niestety moje spostrzeżenia nasuwają wniosek, że brydżyści zbyt wiele wysiłku kierują na wkuwanie konwencji, wprowadzanie coraz trudniejszych ustaleń, a wiele z nich można zastąpić zdrowym rozsądkiem i właśnie racjonalnością działań. Najbardziej widoczne staje się to w sytuacjach nietypowych, kiedy wydarzenia wymykają się schematom wykutym na blachę.

Rzadko grywam na BBO, ale ostatnio przytknąłem się do dwóch krótkich turniejów. Oto doświadczenia z nich:

2.

Grasz na BBO. Obie przed, rozdawał N. Twoja ręka W:

KW108

K95

A5

D954

                        Licytacja:

W N E S
nazwisko nazwisko nazwisko nazwisko
Pas Pas Pas
1 Pas 1 Pas
1 (1) Pas 4 Pas
?

 

1) Dozwolone z 3-ki

Co się dzieje w rozdaniu i co licytujesz?

Ręce twoje i partnera.

KW108

K95

A5

D954

D3

ADW106

KDW975

 

Przy stole W spasował. Nie ulega wątpliwości, kto zawinił w tym rozdaniu. E „misckliknął”, a „undo” było niedozwolone. Czy grający przy stole nie są w stanie odgadnąć takiego wydarzenia? Jaką poza tym rękę miałby mieć E na taką licytację we Wspólnym Języku (taki system był zalecany dla grających)? Dwukolorówkę karowo- treflową? Jaką – nawet, jeśli nie używano otwarcia 2 BA na obu młodszych? Odzywki nie ma, bo nie otworzył. Gdyby miał kara i trefle i siłę inwitującą, to po otwarciu 1 trefl, odpowiedziałby 2 karo, a jeśli nawet chciał pokazać oba kolory, to mógł odpowiedzieć 1 karo, na które rzadko pada pas w WJ (i dlatego ratowałem swój misklick takim podtrzymaniem licytacji, bo na każdą inną odzywkę na poziomie dwóch partner mógł spasować i pewnie by to uczynił), a potem skoczyć na 3 ttt, a nie na 4. Zatem 4 ttt to ewidentny Splinter. A że zadał go partner będący po pasie? To rzeczywiście wydarzenie niecodzienne. Ale widocznie zaszły niecodzienne okoliczności. Jakie? Czy trzeba być Einsteinem, by na pierwszym miejscu postawić „misklick”, jako sprawcę zamieszania?

Poza tym istnieje reguła – jak widać nie wszystkim znana, lub nie przez wszystkich popierana – jak nie wiem, co znaczy licytacja partnera, to NIE PASUJĘ!


Ryszard Kiełczewski

About

Zawodnik, trener, działacz, wybitny publicysta brydżowy. Wielokrotnie powoływany na stanowisko trenera-selekcjonera juniorów, pełnił funkcję kapitana reprezentacji Polski Juniorów na Mistrzostwach Europy. Jest pierwszym trenerem w Polsce, który uzyskał pierwszą klasę trenerską (1987).


Komentarze

  • Avatar
    JACEK KOBYLEC
    10.12.2019 18:59:00

    Moim zdaniem mimo braku wzajemnych ustaleń wistowych kontrakt jest do obłożenia bez zdania się na rzut monetą.
    W takich nietypowych sytuacjach ważniejsze jest logiczne myślenie, wnioskowanie na podstawie licytacji i zrzutek niż ustalenia z partnerem ( nie można przewidzieć wszystkich nietypowych sytuacji i opracować odpowiednie algorytmy, zapamiętać je i potem odpowiednio je zastosować ).
    W tej sytuacji można swoimi zrzutkami skłonić partnera do zrzucenia 2 kolorów pod rząd :
    – po pierwszej lewie partner wie, że rozgrywający nie ma kierów a ja ( W ) mam ich 4
    – do drugiej lewy partner zrzuca kiera
    – do trzeciej lewy ja wyrzucam A karo, partner kiera ; partner wie, że rozgrywający ma 12 pików i ? oraz że moja kontra opiera się na zatrzymaniach w pozostałe poza pikami kolory – należy więc umożliwić W wyliczyć rozgrywającego
    – do następnych lew zrzucam K,D karo , partner dalej kiery ; w tym momencie jedynym logicznym wytłumaczeniem moich zrzutek jest to, że kara w pełni kontroluję i nadal mam zatrzymanie w karach ; więc kara stają się następnym niepotrzebnym kolorem a jednocześnie ich zrzucenie pozwoli W wyliczyć rękę rozgrywającego.

    Popieram stanowisko starszych „dziadków” wist powinien być w trefle, każdy który w karcie zobaczy same czarne jest w stresie i może popełnić błąd.
    Proszę zwrócić uwagę, że jeżeli N zalicytuje optymalny kontrakt 6 ppp to też może wpaść w kłopoty, jeżeli S będzie miał jednego asa to może dorzucić 7 ppp a jeżeli będzie miał dwa asy zrobi to na pewno a to niewiele zmienia sytuację bo ważny jest kolor asa a nie ich ilość. Paradoksalnie sytuacja gdy S ma dwa niewłaściwe asy jest dla rozgrywającego gorsza niż ta z plażą u S bo jeżeli wistujący ma asa to na pewno w niego wyjdzie, tak czy tak rozgrywka ograniczy się do wistu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.


Shortlink: